هنگام رفتن خوب به من نگاه کن
بگذار روی سیاهی چشمانت نقش ببندم
مثل ماه که هر شب روی رودخانه نقاش می شود
خدای من چقدر خوب است
حالا من تا همیشه در نگاهت خواهم بود
به هر کجا که که میروی
به هر کجا که می آیی
من با تو می آیم٬ من با تو میروم
خدای من چقدر خوب است
یک همسفر سبک و نزدیک
سبکتر از یک بوسه ٬نزدیک تر از یک آغوش
خدای من چقدر خوب است.
بشری موسوی شوشتری
اسفند ۱۳۸۶
پ.ن. : خیلی
زود گذشت این یک ماه ٬ آخه خوب بود. دلمون برای مرد خونه تنگ میشه...
پ.ن. ۲
: تاحالا شده بعد از یک تلفن( کمی غیر منتظره ) چند دقیقه گوشی رو دستون
بگیرید و همینجوری بهش لبخند بزنید ؟
درسته... بستگی داره ! ;)
تبلیغات